خانه / آخرین مطالب / گفتمان جهاد فرهنگی / گفتمان هیئت / کدام «هیئت» خوب است و کدام بد؟ (آسیب‌شناسی هیئت ۲)

کدام «هیئت» خوب است و کدام بد؟ (آسیب‌شناسی هیئت ۲)

از مطالب قبل فهمیدیم که هر «پرچم سیاه»، «هیئت» و «عزدارای» مقدس نیست. اگر از یک «عزاداری» و «پرچم سیاه»، انحراف منتقل شود، آن «عزاداری» و «هیئت» ( نه تنها مقدس نیست ) بلکه کثیف ترین چیز است.[۱] همان طور که هیچ چیزی در بین ما، به اندازه «قرآن» احترام ندارد، اما امام «علی» (ع) – در جنگ «صفین» –  فرمودند که ( در برابر «قرآن» هایی که بالای «نیزه» کرده اند ) حمله کنید. ( لذا نباید گفت که چون «قرآن» احترام دارد، نباید حمله کرد، زیرا به «قرآن» توهین می شود! )

و همان طور که پیامبر (ص) مسجدی را – به نام مسجد «ضرار» – خراب کرد. ( زیرا برخی از «منافقین» در آن جا – و به نام «مسجد» – «انحراف» ایجاد می کردند. ) لذا پیامبر (ص) می خواست به مردم بفهماند که هر چیزی ظاهرش دینی بود، دلیل نمی شود که سالم باشد.

بنابراین با «ظاهرِ» ضد دینی ( مثل عکس های «مستهجن» و بد حجابی و … ) نمی توان «پیام» مثبت انتقال داد. اما اگر «ظاهر»، دینی شود ( مثل این که عکس امام «خمینی» و امام «خامنه ای»، تسبیح، پرچم «یا زهرا» (س) و … در جایی نصب شود ) نیز دلیل نمی شود که همیشه «پیام» مثبت منتقل شود. ( بلکه با همین «پرچم یا زهرا» (س) نیز می توان انحراف ایجاد کرد. )

لذا «خوارج» با شعار «لا حکمَ إلّا لله» ( هیچ حکمی و دستوری صحیح نیست مگر این که از «خدا» باشد ) در مقابل امام «علی» (ع) می ایستادند. امام «علی» (ع) نیز درباره ی آنان می فرمود: این «سخن» ( لا حکم الا لله ) حرف خوبی است، اما آنان – خوارج – از آن برای «انحراف» استفاده می کنند.[۲]

به عنوان مثال، فرض کنید: چند «جنازه» از شهدا را به شهرمان آورده و می خواهند آنان را تشییع کنند. اگر در «سخنرانی» و «مداحی»، داستان هایی را از شهدا تعریف کنند که «مردم» فکر کنند که «شهادت» فقط با «چفیه» و «لباس خاکی» و «تفنگ» است، این پیام «منفی» است.

ولی اگر پیامی که منتقل می شود، این باشد که «شهدا» در زمان خودشان «جهاد» کردند ( یعنی تلاش فراوان ) و «ایثار» کردند ( یعنی از خودش گذشتند ) این «پیام» مثبت است. لذا هنگامی که مثلا یک «دانشجو» از سخنرانی و مداحی جدا می شود، در فکر این است که در راه «علم»، «جهاد» ( تلاش فراوان ) کند و برای «خدمت» به مردم، «ایثار» ( از خودگذشتگی ) نماید.

برخلاف مورد قبل که «دانشجو» نسبت به «درس» بی میل می شود و خیال می کند که «معنویت» در این است که «لباس خاکی» بپوشد و «ریش بلند» بگذارد!

اگر در مجلس «عزاداری» شعر هایی خوانده شود که «جوانان» حاضر در جلسه فکر کنند که چون عاشق امام «حسین» (ع) اند، دیگر جهنمی نمی شوند و یک حالت «صوفی» گرایانه ( بی میل شدن به انجام کار های «واجب» و فقط شرکت در مجلس های «عزاداری» و «لذت» بردن از تکرار ذکر «حسین» ) این «پیام» ها کاملا «منفی» و این «هیئت»، اسلامی و حسینی نیست.

در عوض اگر جوانانی که از یک «هیئت» بیرون می آیند، از عقب نشینی نسبت به «رژیم صهیونیستی» و «آمریکا» نفرت داشته باشند و میل شدیدی به انجام «واجبات» و ترک کار های «حرام» پیدا کرده باشند، نشان می دهد که آن «هیئت»، اسلامی و حسینی است.

آن قدر تاثیر یک «هیئت» بالاست که هنگامی که چند «مراسم» در شهر های مختلف «ایران» ( با نام «مدافعین حرم» و با حضور عده ی زیادی از «جوانان» ) به قصد «دفاع از حرم حضرت زینب» (س) از تروریست های «سوریه» برگزار شد، ترس به وجود «تروریست» ها افتاد و خبرگزاری «العربیه» اعلام کرد که ایران می خواهد یک لشکر ۱۰ هزار نفره را به دفاع از حرم حضرت «زینب» (س) ارسال نماید.[۳] اما اگر واقعا این تاثیراتی که یک «هیئت» می تواند بگذارد، بر «مبارزه با ظلم» و نابودی «رژیم صهیونیستی» ایجاد می شد، الآن اثری از «رژیم صهیونیستی» باقی می ماند؟! ( این جاست که انسان شک می کند که دست هایی پشت این ماجرا است که «شور» هیئت را به مسیر دیگری – غیر از مبارزه با ظلم و … – جهت دهد. )

و متاسفانه باید گفت که گاهی – به جای این که «هیئت» ها، نفرت «دشمنان اهل بیت» (ع) را در دل «عزاداران» زیاد کنند – به گونه ای «شعر» یا «سخن» می گویند که «عزاداران» از بعضی از «شیعیان» نفرت پیدا کنند، آن هم فقط به جرم «انتقاد» از بعضی شیوه های «عزاداری» و یا «انتقاد» از بعضی «مداح» ها. ( مثلا اسم یکی از «مداح» هایی که از دنیا رفته است – و به خاطر بعضی «شعر» هایی که می خواند، منتقدان زیادی دارد –  را می آورند و سپس با تندی می گویند: چشم دشمنانت کور باد! راهت ادامه دارد! … یا این که می گویند: در کار های امام حسین (ع)  ( خطاب به بعضی از شیعیان ) غلط می کنی دخالت می کنی! … حتّی برخی از این «مداح» ها پشت میکرفون – نسبت به کسانی که «قمه» زدن را «حرام» می دانند – فحش می دهند![۴] )

نتیجه ی این «شعر» ها و «سخنان» این است که انرژی «جوانان» را ( به جای مبارزه با دشمن اصلی؛ یعنی «آمریکا» و «رژیم صهیونیستی» ) صرف مبارزه با چند نفر از «شیعیان» ( و بهتر بگویم: «علما» ) می کنند. چنین هیئتی ( که نه تنها موجب نزدیکی «دل» های شیعیان می شود، بلکه موجب شدید کردن کدورت ها می گردد، اسلامی و حسینی نیست. )

حاج «صادق آهنگران» ( نوحه خوان معروف جبهه های جنگ ) خاطره ای جالب نقل می کند. او می گوید در «مهدیه» تهران، در حال نوحه خوانی بودم، حضرت امام (ره) – از طریق پخش زنده «رادیو» – به نوحه های من گوش می داد، در یک قسمت از نوحه های من ( که حالت «حماسی» نداشت و بیشتر جنبه ی «احساسی» و «عاطفی» داشت ) حضرت «امام» (ره) به فرزندشان ( حاج «احمد» آقا ) گفتند که زنگ بزن و بگو که آقای «آهنگران» حماسی بخوانند!

یعنی این قدر حضرت «امام» (ره) نسبت به «پیام» هایی که از «عزاداری» به «مردم» منتقل می شود، حساس بودند که وسط مراسم، به «مداح» تذکر می دادند.[۵]

 


[۱] البته منظور ما این نیست که هر کسی به بهانه مبارزه با «انحراف»، به پرچم سیاه ها – نعوذ بالله – توهین نماید. بلکه می خواهیم این «نگاه» را که – در بعضی مردم وجود دارد و – می گویند: «که هر جا پرچم «سیاه» آمد، نه می شود «انتقاد» کرد و نه می شود حرفی زد ( زیرا «مقدس» است )» را اصلاح کنیم.

[۲] کلمه حق یراد بها الباطل. حکمت ۱۹۸ از «نهج البلاغه» ( «دشتی» )

[۴] «صوت» و «فیلم» تمامی این موارد، موجود است. گرچه آن قدر زیاد تکرار می شود که نیازی به ذکر «منبع» و نشان دادن «فیلم» و «صوت» نیست.

[۵] مصاحبه حاج «صادق آهنگران» با «خبرگزاری تسنیم»، تاریخ: ۱۴/۳/۹۲، شناسه خبر: ۶۹۶۶۳، http://tasnimnews.com

درباره‌ی آرمان شادمان

همچنین ببینید

طرح سازمان «سیا» درباره «هیئت» های عزاداری؛ حذف روحانی (آسیب‌شناسی هیئت ۳)

یکی از انحرافاتی که ممکن است در «هیئت» ها اتفاق بیفتد، «حذف روحانی» است. چیزی که «معاون» سازمان جاسوسی «آمریکا» ( Cia ) اعلام کرد. او گفت که می خواهیم به وسیله ی «مداح» ها، «روحانی» ها را کنار بزنیم. ( و جالب این است که «زمان» نیز تعیین می کند و می گوید که تا سال 1389 این مسئله را عملی می کنیم!)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *