خانه / آخرین مطالب / علمی / علوم دینی / اعتقادی / دین کوتوله (!) در حدّ پزشک جسم

دین کوتوله (!) در حدّ پزشک جسم

شما همیشه می‌گویید استمناء نکنید چون فلان ضرر دارد و فلان ضرر … تمام این ضررها در ازدواج و ارتباط با همسر هم هست؛ چرا ازدواج و آن اعمال حرام نیست؟

چه تفاوتی میان ارتباط دو همسر و یا ارتباط جنسی دو نامحرم وجود دارد؟ آیا یک متن عربی – صیغه‌ی ازدواج – این همه ضرر را در طبیعت برطرف می‌کند؟

چه تفاوتی میان مداحی و موسیقی است؟ اگر موسیقی حرام ضرر دارد، پس مداحی هم باید ضرر داشته باشد؛ چرا اولی حرام است و دومی مستحب؟!

 

متأسفانه در بحث‌های اعتقادی، آجر اول را کج گذاشتیم و تا ثریا که هیچ! تا دو تا آجر دیگر دیوار بالا نرفت و افتاد. جریان از این‌جا شروع شد که برای این‌که مردم را جذب به دین کنیم، یا این که روشنفکران و دانشمندان علوم تجربی گیر ندهند که «فلان حکم شرعی شما با علم نمی‌سازد» یا برای این‌که مردم بیشتر فلان عمل حرام را ترک کنند، آمدیم و تک تک حلال و حرام‌های شرعی را به دلایل و سود و ضررهای تجربی گره زدیم. سوال: چه اشکالی دارد؟؟

 

 

 

 

توضیح: به چند جمله‌ی زیر دقّت کنید:

۱- انسان از روح و جسم تشکیل شده است.

۲- اصلِ وجود انسان، روح است. جسم تنها یک وسیله و ابزار برای روح است. یعنی جسم برای روح مثل ماشین است برای راننده. بعضی از تفکّرات و مکاتب فکری (مثل بعضی دانشمندان شرقی) معتقدند که فقط روح مهم است و جسم هیچ (در نتیجه به بدن خیلی زجر می‌دهند). اکثر غربی‌ها می‌گویند اصلاً روح وجود ندارد و فقط جسم (برای همین هم خیلی به دنبال لذّت‌های جسمی و دنیایی می‌دوند). ولی اسلام می‌گوید هم جسم و هم روح ولی جسم برای روح.

۳- بین روح و جسم ارتباط وجود دارد. بعضی از کارهای جسمی و بدنی ممکن است به روح سود یا ضرر برساند و بعضی از فعالیّت‌های روحی ممکن است به سود یا ضرر جسم شود. مثلاً افسردگی و امثال آن ممکن است بدن انسان را هم دچار اختلال کند. البته این مثال ساده‌ای بود که ذهن آماده شود، مثال‌های مهم‌تر و بزرگتری نیز وجود دارد.

۴- سود و ضررهای جسم را با علوم تجربی – مثل پزشکی و … – می‌توان شناخت.

۵- سود و ضررهای روح را علوم تجربی نمی‌توانند بشناسند؛ زیرا روح مادّی نیست و نمی‌توان آن را در آزمایشگاه حاضر کرد. «عقل»، بعضی – البته بسیار کم – از سود و ضررهای روح را تشخیص می‌دهد ولی بهترین راه برای تشخیص سود و ضررهای روح «دین» – که گفته‌های خالق این روح (خدا) می‌باشد – است.

۶- اگر چیزی برای جسم ضرر داشته باشد ولی برای روح سود داشته باشد، باید به دنبال آن رفت و اگر چیزی برای جسم سود داشته باشد ولی برای روح ضرر داشته باشد، باید از آن دور شد؛ چون فرق انسان با در و دیوار به همین «روح» است و روح حکم راننده برای ماشین (جسم) دارد.

۷- بعضی از حلال و حرام‌ها برای جسم است؛ مثلاً می‌گویند مصرف مواد مخدّر حرام است. بعضی از این احکام نیز از علوم تجربی کمک می‌گیرند؛ مثلاً اگر کسی بپرسد آیا سیگار هم حرام است یا نه؟ پاسخ می‌دهند از دکتر بپرسید، اگر ضرر جدّی برای بدن دارد حرام است.

۸- امّا اکثر حلال و حرام‌های خدا مربوط به رشد و ضعیف شدن روح است؛ مثلاً این‌که قرآن خواندن یا فلان ذکر گفتن چه سود و ضرری به جسم می‌رساند، معلوم نیست؛ بلکه شاید هیچ تأثیر مستقیمی بر جسم نداشته باشد ولی روح را رشد می‌دهد.

۹- تنها راه رشد روح انسان نزدیک شدن به خدا و عبدِ خدا شدن است. منظور از «نزدیک» شدن، «نزدیک شدن جسمی» نیست، چون خدا مادّی نیست. بلکه منظور، «نزدیک شدن» به خدا با راضی کردن خداست. مثل شخصی که روی عدد ۵ بر روی متری ایستاده است. اگر به سمت جلو برود، عدد زیر پایش بزرگتر می‌شود و اگر به عقب برود به صفر نزدیک‌تر می‌شود. هر چه انسان بیشتر به «دستورات» خداوند عمل کند و او را «راضی» کرده و به او «نزدیک»تر شود، روحش بیشتر «رشد» می‌کند؛ ولی هر چه با «گناه» از خداوند دورتر شود، روحش ضعیف‌تر می‌شود.

۱۰- بعضی کارها اساساً جسم را نابود می‌کند ولی روح را رشد می‌دهد، مثل جهاد و جنگ واجب در راه خدا.

 

 

 

حالا اگر کسی سوالات اول مقاله را پرسید چه جوابی بدهیم؟ روشن است. تمام ضررهایی که برای ارتباط جنسی با نامحرم یا موسیقی حرام ذکر کرده‌اند، ضررهای جسمی است که علوم تجربی کشف کرده ‌اند ولی آیا ضررهای روحی ندارد؟ اصلاً حتّی اگر استمناء و موسیقی حرام – نه تنها هیچ ضرر جسمی نداشته باشند – بلکه سود جسمی هم می‌رساندند، باز هم نباید نزدیک آن‌ها شد؛ زیرا به روح ضررهای جبران ناپذیری می‌زنند.

سوال: پس آیا درست است که در وضو و غسل بگوییم: آی مردم! غسل و وضو خیلی خوب است، چون اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک را متعادل می‌کند؟! یا روزه بگیرید، چون دستگاه گوارش شما را قوی‌تر می‌کند؟!

می‌گویند نماز صبح خیلی خوب است، چون نوعی ورزش صبح‌گاهیست! نتیجه این می‌شود که شخصی می‌گوید پس ورزش می‌کنم و نماز نمی‌خوانم!!!

می‌گویند علّت نجس بودن سگ وجود باکتری در بدن آن است! کسی گفت علم جدید توانسته آن را از بین ببرد پس پاک است!!!

خیلی از جوانان و نوجوانان می‌پرسند: چرا فلان عمل حرام، حرام است؟ مگر چه ضرری می‌رساند؟ پاسخ: اگر قرار بود «عقل» و «تجربه»‌، دلیل همه‌ی حلال و حرام‌ها را بفهمد، اصلاً نه دینی می‌آمد و نه پیامبری؛ پیامبران برای همین آمده‌اند که ما همه‌ی سود و ضررهایمان را نمی‌دانیم.

این را بدانیم که در بعضی از موارد اگر کسی به این نیّت‌ها – مثل تعادل اعصاب و خوب کار کردن دستگاه گوارش و … – کاری را انجام دهد، نزد خداوند قبول نخواهد بود؛ چون مثلاً در روزه و وضو و غسل و نماز و … قصد «قربت» – یعنی به نیّت رضایت خداوند – شرط است و اگر کسی به نیّت دیگری آن کار را انجام دهد، باطل است.

نتیجه‌گیری: باید «ایمان» مردم را بالا برد که بدانند به دنبال سود بردن «روح» خود – در درجه‌ی اول – و در درجه‌ی دوم جسم‌شان باشند و تنها سودِ روح و جسم در این است که از «خداوند» اطاعت کنیم که البته هیچ تعارض و منافاتی با عمل کردن به علوم تجربی ندارد.

در یک کلام نگاهمان به «روح» باشد و «آخرت» محور باشیم نه چشممان فقط به دنبال جسم باشد و «دنیا» گرا.

نکته: مباحث پیچیده و دقیق‌تری در «متدولوژی علوم» و «معرفت‌شناسی» و «فلسفه‌ی دین» در خصوص ارتباط علم و دین وجود دارد که بیان کردن همه‌ی آن‌ها مقاله را بسیار طولانی می‌کند …

درباره‌ی آرش شادمان

همچنین ببینید

چه کسی مخالف «شادی مردم» است؟!!

  من معتقدم که امثال #کیومرث_پوراحمد واقعا #هنرمند هستن؛ واقعا #هنر میخواد که یه زمان …

یک نظر

  1. عالی بود آقای شادمان.(هر دو برادر)
    بارم از این مدل مقاله های کوتاه و قشنگ بزارید
    یا علی ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *