خانه / آخرین مطالب / عمومی / سیاسی / ایران / سلسله مقالات ملاک انتخاب (۱) | ولایتمداری یا مردم داری؟

سلسله مقالات ملاک انتخاب (۱) | ولایتمداری یا مردم داری؟

– یک نماینده در یک شهر در تمام تشییع جنازه ها شرکت می کند. کسی مریض می شود به عیادتش می رود. اگر شخصی کاری در تهران با مسئولی داشته باشد، محل اسکانش را فراهم کرده و به او کمک می کند. بسیار پیش آمده است که عروسی جهیزیه ندارد و به او رجوع کرده و دستش پُر شده است و … . تنها یک مشکل دارد: شیفته ی آمریکاست و زیاد همسو با امام خامنه ای (حفظه الله) نیست.

– نماینده ای در مقابل اوست که شخصیتی آرام و متین است. زیاد مردم دار نیست و اصلاً کسی در خیابان او را نمی بیند. بیشتر شخصیت فرهیخته و فرهنگی دارد و از حزب اللهی های با مبناست. مشکلش این است که دوندگی و مردم داری زیادی ندارد.

 

سوال: به چه کسی رأی دهیم؟؟؟
اصلاً سوال بالا نباید مطرح شود؛ علّت این که سوال در ذهن ما ایجاد می شود این است که یا «اصول فکری» دقیقاً اسلامی نداریم – یعنی مقداری اسلامی و مقداری غیر اسلامی است – و یا این که اسلامی است و برای حل سوال، به آن مبانی فکری دقت و توجه نمی کنیم (غافلیم). به این جملات دقت کنید:

۱- هیچ شکی نیست که مسئول، باید هر دو ویژگی «ولایتمداری» و «مردم داری» را داشته باشد. امّا اگر مثل مثال بالا، تردید بین دو نفر باشد که هر کدام یکی از ویژگی ها را دارد، چه کنیم؟
۲- مردم داری یعنی چه؟ یعنی حل مشکلات مردم. یعنی اگر در حال ضرر کردن هستند و بر آن ها فشار می آید، جلوی ضرر و فشار را بگیریم و بلکه کمک کنیم که سود کنند و فایده به آن ها برسد.
۳- سود و ضرر محدود به مادیّات و دنیا نیست؛ البته دنیا و مادیّات هم هست ولی بالاتر از آن هم هست: رشد معنوی و آباد شدن آخرت.
۴- در حالت عادی، هم باید دنیا آباد شود و هم آخرت؛ امّا در زمانی که این دو مورد ضد هم شوند چطور؟ یعنی بین دنیا و آخرت تنها یکی را باید انتخاب کرد. پاسخ واضح است: آخرت مهمتر است.
پاسخ سوال بالا:
الف) مردم زمانی دنیا و آخرتشان آباد می شود که «ولایتمدار» باشند؛ هزاران نفر از مردم مدینه به دست فرمانده ی یزید کشته شدند، چرا؟ چون یکی دو سال قبل وقتی امام حسین (ع) گفت بیایید و با یزید بجنگید، قبول نکردند. مردم کوفه پس از جریان کربلا و شهادت مختار، سال ها سَرشان توسط «حجاج بن یوسف» بریده می شد؛ چرا؟ چون دنبال حرف ولایت نبودن، نه تنها در آخرت جهنم را به بار می آورد، بلکه در دنیا هم امنیت و زندگی راحت را از انسان می گیرد.
پس «مردم داری» و «حل مشکلات مردم» تنها به تهیه ی جهیزیه و رفتن به تشییع جنازه نیست (گرچه این کارها، کارهای خوبی است)؛ بلکه اگر نماینده گان، دولتمردان و مسئولان دقیقاً به حرف ولایت گوش ندهند، از جهت اقتصاد و سیاست و امنیت و … به مردم ضرر جدی می زنند، هم در دنیا و هم در آخرت.
ب) اساساً جدا کردن «مردم داری» از «ولایتمداری» غلط است؛ کسی ولایتمدار است که مردم دار هم باشد. امام خمینی (ره) و امام خامنه ای (ع) بارها اصرار دارند که مسئولین طرفدار و کمک رسان مردم – به ویژه فقرا و مستضعفان – باشند.

 

نکته: ممکن است سوالی پیش بیاید که چرا حالا – پس از انتخابات – این مقالات منتشر می شود و بهتر بود قبل از انتخابات گفته شود تا برای انتخاب به درد بخورد؛
پاسخ: بعد از انتخابات بیشتر احساس ضرورت و اهمیت کردیم که این نوشته ها را منتشر کنیم و شاید ننوشتن این مطالب، نوعی «کم کاری» بوده است …

ادامه دارد …

درباره‌ی آرش شادمان

همچنین ببینید

چه کسی مخالف «شادی مردم» است؟!!

  من معتقدم که امثال #کیومرث_پوراحمد واقعا #هنرمند هستن؛ واقعا #هنر میخواد که یه زمان …

۲ نظر

  1. سلام ممنون ؛ خیلی خوب بود مخصوصا اون قسمت که درباره تاثیر و وجوب ولایت مداری نوشته شده بود.

  2. سلام،آقای شادمان قسمت ب. مطلب گفته شد گسی ولایت مدار هست که مردمدار هم باشد،پس خلاف تقوا هستش که کسی شرکت کنه تو انتخابات که این مبنا رو نداره و ادعای ولایتی بودن رو داره!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *