حجاب و پوشش (۱) | اقناع یا الزام قانونی

🔵 رفتارگرایی (Behaviorism) از افراطی‌ترین مکتب‌های روان‌شناسی در رد یا عدم توجه به «فطرت درونی» است.
این تفکر در روان‌شناسان آمریکا طرفداران زیادی داشت.

🔵 نظریه‌پردازان اصلی و ابتدایی این جریان گویا می‌گویند اصلا در انسان نه «فطرت»ـی وجود دارد که به «خوبی» هدایت کند و نه «نَفس»ـی هست که به «بدی» امر کند.

🔵 انگار «انسان» را مثل «ماشین» (مکانیکی) می‌دانند و فکر می‌کنند با «شرطی‌سازی» (Conditioning) می‌توان «انسان» را به هر شکلی در آورد.

🔵 جمله مشهور واتسون: تعدادی بچه به من بدهید تا من هر کدام را – صرف‌نظر از استعداد، ژنتیک یا ‌… – به هر هدفی که بخواهم ـ پزشکی، وکالت، تجارت یا … – برسانم.

🔵 تمام این مقدمات برای چه بود؟
حتی این گروه هم معتقد است نباید جامعه را رها کرد تا هر کس در جامعه هر رفتاری کند.
چون باعث «تحریک» و «تاثیر» بر سایر افراد جامعه می‌شود.

🔵 حتی روش‌هایی برای جلوگیری از تحریک افراد جامعه ذکر می‌کنند:
در دسترس نبودن الکل و مواد مخدر، محرومیت و حتی زندان

❌ به نظرتان آیا آن‌ها موافق این استدلال هستند که:
برای «پوشش» نباید «قانون» (محدودیت) گذاشت و فقط باید «قانع» کرد؟