«مجالست با الگو» یا «قهرمان خیالی» | تعالی یا ارضای هوای نفس

🔵 انسان برای «رشد» نیاز به «الگو» دارد.

🔵 الگوگیری از طریق #مجالست (نشست و برخاست) به دست می‌آید؛ یعنی باید با الگو رفت و آمد داشته باشد؛ اخلاق، رفتار، بایدها و نبایدهای او را ببیند تا بتواند تلاش کند شبیه به او بشود.

🔵 «فضای مجازی» کمک‌کار خوبی است ولی جایگزین ارتباط حضوری با الگو نمی‌شود.
کمک‌کار یعنی آگاه شدن از رفتار، افکار و سبک‌زندگی الگو زمانی که دسترسی به الگو ممکن نیست.

🔵 اگر «فضای مجازی» جایگزین «مجالست» (ارتباط حضوری) شد و «الگوی واقعی» را حذف کرد، فرد در ذهنش شروع به «تخیل قهرمان» می‌کند.

🔵 «قهرمان خیالی» به جای این‌که «فعال» باشد و فرد را به سمت «رشد» تغییر بدهد، بیشتر خودش «تغییرپذیر» است؛ چون «مخلوق ذهن» است و مثل خمیر در چنگال ذهن اسیر است.

🔵 «قهرمان خیالی» تابع «هوای نفس» فرد تخیل‌کننده است؛ یعنی این قهرمان را طوری نقاشی کرده که «خوشایند» باشد (نه ناخوشایند).
در حالی که برای «رشد» کردن، گاهی نیاز است «حال بد» به وجود بیاید تا برای خوب شدن آن، تلاش شود.

🔵 «رضایت» افرادی که «تخیل قهرمان» می‌کنند، ناشی از «ارضای هوای نفس» آن‌هاست؛ نه ناشی از «حرکت» به سمت «رشد».