آدرس های غلط آرامش (4)

◀️ در هر سنی، یک یا چند «نیاز» برجسته تر می شود؛ مثلا در یک دوره «انس گرفتن با مادر» و در یک دوره «میل بازی با اسباب بازی».

✳️ در نوجوانی میل به «مفید بودن» خیلی زیاد می شود. یعنی نوجوان و جوان دوست دارند احساس کنند «موثر» هستند؛ رفتارشان و حتی حضورشان به دیگران «فایده» می رساند.

🔵 وقتی یکبار یک دختر خانم یک کیک درست می کند یا یک پسر موفق می شود یک نرم افزار ساده را نصب کند، احساس مفید بودن می کنند (به همین سادگی!)؛ اما این را «کافی» نمی دانند و دوست دارند این احساس، بیشتر و شدیدتر شود.

🟢 اگر «واقع بین» باشند، به صورت «تدریجی» خودشان را «رشد» می دهند؛ مثلا «خیاطی» یاد می گیرند، «برنامه نویسی» کار می کنند و کم کم احساس «مفید» بودن را تقویت می کنند.

❌ ولی اگر «واقع بین» نباشند و «طمع» و «حرص» را هم وارد کار کنند، به دنبال «آرزوهای بزرگ» در «زمان کوتاه» می روند و حتی «توانایی» خودشان را هم بررسی نمی کنند؛ مثلا می گویند باید مدرک «فوق تخصص جراحی قلب» را از یکی از کشورهای «اروپا» بگیرم! فقط و فقط دلم اینطور راضی می شود و احساس مفید بودن می کنم (در حالی که استعداد «فنی» دارد!!!)

🛑 مشکل از اینجا شروع می شود که برای «دکتر» شدن باید خیلی درس بخواند و «درس خواندنِ» خشک و خالی، هیچ احساس مفید بودنی به او نمی دهد. حتی اگر وارد دانشگاه شود، بعدا باید کارهای پژوهشی کند که اصلا حال و حوصله اش را ندارد!

😕 از یک جا رانده شده (رها کردن کارهای فنی که خیلی برایش لذت داشت) و از یک جا مانده (قبول نشدن در کنکور تجربی برای پزشکی)؛ خلاصه زندگیِ بسیاری از نوجوانانی که با «رویای بیشتر مفید بودن» وارد مسیری می شوند که «واقعی» نیست و فقط برایشان «تلخی» دارد.

🔆 قابل توجه والدین و فرهنگیان: محدود کردن نوجوان به درس خواندن برای کنکور و منع کردن او از هر فعالیت دیگر باعث می شود «بنزین» (انگیزه) او برای «درس خواندن» تمام شود! چون احساس «مفید» بودن نمی کند و به تدریج «بی حوصله» می شود. پس «کَره» تلخِ «درس خواندن» را باید با «مربا»ـی شیرینِ «فعالیت نشاط آور» مخلوط کرد! تعداد کمی از «نوجوانان» هستند که «درس خواندنِ» خشک و خالی برایشان لذت بخش است؛ فرزندتان را با آن تعداد کم «مقایسه» نکنید!