تنش‌زدایی روانی

🔵 برای برخی مردم فقط این مهم است که در زندگی «حال بد» را تجربه نکنند؛ مثلا ناراحتی، استرس و عصبانیت نداشته باشند.

🔵 به همین دلیل به «تنش‌زدایی روانی» روی می‌آورند؛ یعنی اگر درس خواندن باعث استرس شود، کنار می‌گذارند. اگر ارتباط با یک نفر آن‌ها را عصبانی کند، قطع رابطه می‌کنند و اگر یک شکست در زندگی آن‌ها را ناراحت کرده، آن را ناتمام رها کرده و به کار دیگری روی می‌آورند.

🔵 اگر کسی به دنبال «پیشرفت» باشد، طبیعی است که در برخی لحظات، حالش بد می‌شود؛ مثل ورزشکاری که با دغدغه‌ی مدال، ساعات زیادی را تمرین می‌کند یا فردی که شغلش آزاد است، پس از یک شکست و حال بد، از آن عبرت گرفته و ادامه می‌دهد.

🔵 راه حل صحیح، حل کردن مشکلات و تحمل احساسات بد است (نه فرار از مشکلات و احساسات بد).

🔵 «رضایت از زندگی» مهمتر از «حال» (هیجان) است؛ مثل قهوه که تلخ است ولی برخی از آن لذت می‌برند یا فیلم ترسناک – با اینکه ترس یک حال بد است – ولی بعضی مردم از آن ترس در فیلم راضی هستند.

🔵 برای فردی با هدف «رضای خدا»، تجربه‌ی ناراحتی، ترس، عصبانیت و … در مسیر بندگی خدا لذت‌بخش است. به همین دلیل حضرت زینب (سلام الله علیها) فرمودند «ما رایت الا جمیلا» ([در کربلا] جز زیبایی ندیدم».

🔵 والدینی که بلافاصله با دیدن رنجش فرزندان، محیط را تغییر می‌دهند، احتمال دارد در برخی موارد به جای افزایش روحیه «تحمل»، «زودرنجی» را در آن‌ها تقویت می‌کنند.