معیارهای مدرسهی خوب (2): قوت فرهنگی

✳️ «قوت فرهنگی» یک مدرسه در این است که حداقل دو ویژگی داشته باشد:
یک. عادتسازی خوب
دو. ذائقهسازی خوب
◀️ عادتهایی مثل مسواک زدن، انجام تکالیف درسی در یک بازه زمانی مشخص (مثلا 17 تا 18)، شستن دست هنگام ورود به خانه و مسجد رفتن.
◀️ ذائقه مثل علاقه داشتن به پوشش و حیا و اذیت شدن هنگام پوشیدن لباسهایی با پوشش کم، تمایل به زدن استیکرهای مذهبی روی کیف و دیدن کلیپهای انقلابی.
🔵 عادتها در ابتدا شاید تلخی داشته باشند ولی به مرور زمان جا میافتند و اگر دانشآموز انجام ندهد، از درون احساس «اذیت شدن» میکند.
🟢 ذائقه یعنی «مزه»؛ یعنی روحیه دانشآموز به گونهای شکل گرفته که رفتار، محیط، منظره، بازی یا افراد خاصی را میپسندد و نسبت به بعضی امور بی میل و یا حتی متنفر میشود.
🔥 «عادت» و «ذائقه» مثل «سپر» عمل میکند؛ یعنی حتی اگر محیط، فضای مجازی یا دوستان بخواهند دانشآموز را منحرف کنند، خودِ دانشآموز «حسّاس» میشود.
↩️ در دوران نوجوانی و هنگامی که دانشآموز میخواهد «شخصیت» و «هویت» خودش را انتخاب کند، بین گزینهها و مسیرهای مختلف، تمایل بیشتری به مسیر «حق» (دینی / انقلابی) خواهد داشت و نسبت به مسیرهای غلط «آژیر» میکشد!